Γ. Σεφέρης: «Έχω την ιδιοτροπία να πιστεύω στον εαυτό μας»

ΠΟΙΗΣΗ

Βρισκόμαστε σ’ ένα σταυροδρόμι· δεν είμασταν ποτέ απομονωμένοι· μείναμε πάντα ανοιχτοί σ’ όλα τα ρεύματα – Ανατολή και Δύση· και τ’ αφομοιώναμε θαυμάσια τις ώρες που λειτουργούσαμε σαν εύρωστος οργανισμός. […]

Δε μένω τυφλός στα ψεγάδια μας, αλλά έχω την ιδιοτροπία να πιστεύω στον εαυτό μας.

Σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε που μνημονεύω εδώ προσωπικές εμπειρίες· δεν έχω άλλο πειραματόζωο από εμένα. Και η προσωπική μου εμπειρία μου δείχνει πως το πράγμα που με βοήθησε, περισσότερο από κάθε άλλο, δεν ήταν οι αφηρημένοι στοχασμοί ενός διανοούμενου, αλλά η πίστη και η προσήλωσή μου σ’ έναν κόσμο ζωντανών και περασμένων ανθρώπων· στα έργα τους, στις φωνές τους, στο ρυθμό τους, στη δροσιά τους.

Αυτός ο κόσμος, όλος μαζί, μου έδωσε το συναίσθημα πως δεν είμαι μια αδέσποτη μονάδα, ένα άχερο στ’ αλώνι. Μου έδωσε τη δύναμη να κρατηθώ ανάμεσα στους χαλασμούς που ήταν της μοίρας μου να δω. Κι ακόμη, μ’ έκανε να νιώσω, όταν ξαναείδα το χώμα που με γέννησε, πως ο άνθρωπος έχει ρίζες, κι όταν τις κόψουν πονεί,βιολογικά, όπως όταν τον ακρωτηριάσουν. […]

Κι όλα τούτα θα μπορούσα να τα ονομάσω με τη λέξη παράδοση, που την ακούμε κάποτε ψυχρά και μας φαίνεται υπόδικη.

Αλήθεια, υπάρχουν ροπές που νομίζουν πως η παράδοση μας στρέφει σε έργα παρωχημένα και ανθρώπους παρωχημένους· πως είναι πράγμα τελειωμένο και άχρηστο για τις σημερινές μας ανάγκες· πως δεν μπορεί να βοηθήσει σε τίποτε τον σημερινό τεχνοκρατικό άνθρωπο που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην κατάσταση του θηρίου και την κατάσταση του ανδροειδούς. Η παράδοση είναι λοιπόν ένα περιττό βάρος που πρέπει να εξοβελιστεί.

Μου φαίνεται πως αυτές οι ροπές εκπορεύονται από τη σύγχρονη απελπισία για την αξία του ανθρώπου. Είναι συμπτώματα ενός πανικού, που εν ονόματι του ανθρώπου τείνουν να κατακερματίσουν την ψυχή του ανθρώπου. Όμως τι απομένει αν βγάλουμε από τη μέση τον άνθρωπο; […]

Είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη;

Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;

Δε γυρεύω μήτε το σταμάτημα, μήτε το γύρισμα προς τα πίσω· γυρεύω το νου, την ευαισθησία και το κουράγιο των ανθρώπων που προχωρούν εμπρός.

___________
Γιώργος Σεφέρης, Η γλώσσα στην ποίησή μας, 1964

Πηγή: egriechen.info

Το Blue Passion στον "Ιανό" Παρασκευή 29.01.16 στις 21:30

Η φθινοπωρινή δισκογραφική δουλειά - έκπληξη που πλαισίωσαν οι σημαντικότεροι σύγχρονοι σολίστες της Ελληνικής Jazz –και όχι μόνο- σκηνής

(Μίμης Πλέσσας, Γιώργος Κοντραφούρης, Τάκης Πατερέλης, Δημήτρης Τσάκας, Αστέριος Παπασταματάκης, Ζωή Τηγανούρια & Γιάννης Παχίδης)

και είναι πρώτο στην προτίμηση του κοινού (http://jazzonline.gr/en/jazznews/item/3232-jazzonline-readers-poll-2015.html)

παρουσιάζεται ξανά στον αγαπημένο χώρο του Ιανού.

Η μουσική του GeorgeSpanosTrio, τα κείμενα του Άγγελου Γέροντα και η ζωγραφική της Μαρίας Έρνεστ Φραγκοπούλου απαρτιώνονται ξανά ζωντάνα, με τη συμμετοχή του Μίμη Πλέσσα στο πιάνο αλλά και των Γιάννη Παχίδη στη φυσαρμόνικα και του Κώστα Κωνσταντίνου στην κιθάρα!

Θα προηγηθεί διαδραστικό πάνελ με το κοινό και τη συμμετοχή των Μίμη Πλέσσα, 

Δημήτρη Τρίκα, Βασίλη Λιόρη & Άγγελου Γέροντα!

Αφήγηση Κειμένων: Αιμίλιος Χειλάκης

Κείμενα:  Άγγελος Γέροντας / Ζωγραφική: Μαρία Έρνεστ-Φραγκοπούλου

ΓιώργοςΣπανός: Κιθάρες / Νικόλας Αθανασιάδης: Τύμπανα / Γιώργος Πολίτης: Μπάσο

Είσοδος: 5€ / Ελάχιστη κατανάλωση: 5€

Η βραδιά θα μεταδίδεται ζωντανά από τo IANOS RADIO.

Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00

Πληροφορίες:

IANOS | τηλ. 210 32 17 810, Σταδίου 24 – Αθήνα

Προπώληση εισιτηρίων στα ταμεία του ΙΑΝΟΥ: Σταδίου 24 & Golden Hall (Λ. Κηφισίας 37Α, Μαρούσι) 

και στο www.ianos.gr

 

Μαζί μας θα είναι και το “Jazz Goes Live”: http://www.localstage.gr/stage/jazzgoeslive

 

Blue Passion info: http://artway.gr/discography/blue-passion-george-spanos-trio/

Το Blue Passion στο youtube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLIvkx35ioNAbDz5I0rt4FHZfSEmmn5w4j

 

 

Αθηναϊκά σημεία πώλησης του Blue Passion:

«Ιανός» (Σταδίου 24): https://www.ianos.gr/proionta/mousiki.html

 «Μέγαρο Μουσικής» –δισκοπωλείο- (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη): http://www.megaron.gr/default.asp?la=1&pid=37

 «Music Corner» (Πανεπιστημίου 56): http://www.musiccornerstore.gr/

«Reload Stores» (Πανεπιστημιου 54): http://www.reloadstores.gr/

 

 

Ηλεκτρονικά σημεία πώλησης του Blue Passion:

“iTunes”: https://itunes.apple.com/album/id1057810402?ls=1&app=itunes

“Amazon”: http://www.amazon.com/s/ref=ntt_srch_drd_B00ONDFDBQ?ie=UTF8&field-keywords=George%20Spanos&index=digital-music&search-type=ss

“Google Play”: https://play.google.com/store/music/album/George_Spanos_Trio_Blue_Passion?id=B2uhqfbfjtrdev4meb2ww2k33pq

“CD Baby”: http://www.cdbaby.com/cd/georgespanostrio

 

 

Δείτε ακόμα:

Το Blue Passion στο youtube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLIvkx35ioNAbDz5I0rt4FHZfSEmmn5w4j

Blue Passion info: http://artway.gr/discography/blue-passion-george-spanos-trio/

Παναγιωτόπουλος Νίκος Οι τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας

Αντίο στο Νίκο Παναγιωτόπουλο

Τέσσερις άντρες, ένας πατέρας και οι τρεις γιοι του (Βασίλης Διαμαντόπουλος, Νικήτας Τσακίρογλου, Γιώργος Διαλεγμένος, Δημήτρης Πουλικάκος) κληρονομούν ένα αρχοντικό σπίτι, στη μέση ενός εύφορου κήπου. Μαζί με το σπίτι κληρονομούν και την όμορφη υπηρέτρια (Όλγα Καρλάτου), και πέφτουν σε λήθαργο, απ' τον οποίο βγαίνουν μόνο για να φάνε και να κάνουν σεξ με την υπηρέτρια. Ο μικρότερος γιος δυσφορεί, εξαιτίας της κατάστασης και, όταν βρίσκει τυχαία ένα βιβλίο με την ιστορία της γαλλικής επανάστασης, ξεσηκώνεται αποφασισμένος να ξεφύγει από τη στασιμότητα και τον εφιαλτικό εγκλεισμό. Ακολουθεί την υπηρέτρια και, προσπαθώντας να βγει από την «κοιλάδα της νάρκης», αποκοιμιέται στον κορμό ενός δέντρου. 

Σκηνοθέτης:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ

Διασκευή Σεναρίου:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ

Σενάριο Αρχική Πηγή:

COSSERY ALBERT "LES FAINEANTS DANS LA VALLEE FERILE" (ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ)

Χρονιά Παραγωγής: 1978

Τρίτο Πρόγραμμα σε αδιέξοδο

     ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ  

trito_programma.jpg

Παραιτήθηκε ο Πάνος Χρυσοστόμου, ο προσωρινός του συντονιστής, 

καταγγέλλοντας σοβαρά προβλήματα στελέχωσής του | EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Είτε έτσι είτε αλλιώς, το Τρίτο Πρόγραμμα είναι αυτό που βγαίνει χαμένο στο τέλος. Αν δεν πάρει κόσμο απέξω, εκτός ΕΡΤ, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Μην ξεχνάτε πως είναι ειδικό ραδιόφωνο και χρειάζεται ανθρώπους πολύ συγκεκριμένους και με εξειδικευμένη γνώση προκειμένου να βγαίνει όπως πρέπει.

Από την άλλη, μοιάζει κάπως υπερβολή και πολλοί θα αντιδράσουν όταν σε μια ΕΡΤ με περισσότερους από δύο χιλιάδες εργαζομένους προστεθούν κι άλλοι, εξωτερικοί συνεργάτες. Εστω κι αν αυτοί είναι για το Τρίτο Πρόγραμμα της κλασικής μουσικής.

Το μόνο σίγουρο είναι πως η σημερινή κατάσταση δεν γίνεται να συνεχιστεί. Επτά μήνες τώρα, που έχει επανέλθει η ΕΡΤ μετά το χουντομαύρο του Σαμαρά, και το Τρίτο Πρόγραμμα υπολειτουργεί, παρουσιάζοντας πλήθος εκπομπών σε επανάληψη.

Σαφώς και ο χαρακτήρας του όχι μόνο επιτρέπει αλλά και επιβάλλει τη μετάδοση παλιότερων εκπομπών (μερικές αποτελούν διαχρονικά διαμαντάκια), αλλά αυτό πρέπει να αφορά λίγες ώρες από το πρόγραμμα. Τι θα κάνουν άραγε η διοίκηση της ΕΡΤ και ο Γιώργος Γιουκάκης, ο υπεύθυνος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας;

Ο Πάνος Χρυσοστόμου πάντως, ο προσωρινός συντονιστής του Τρίτου Προγράμματος, παραιτήθηκε προ ημερών καταγγέλλοντας τα σοβαρά προβλήματα στελέχωσής του. «Δυστυχώς, επτά (7) και πλέον μήνες αργότερα, η κατάσταση είναι χειρότερη από πριν» γράφει στην επιστολή της παραίτησής του.

«Δεν είναι δυνατόν να ρίχνουμε… “κλήρο” για το ποιοι παραγωγοί θα ηχογραφήσουν κάθε φορά εκπομπές. Ξέρετε ότι υπάρχει σοβαρότατη έλλειψη τεχνικών και όλες οι προσπάθειές μου να γίνουν εσωτερικές μετακινήσεις από άλλες υπηρεσίες της ΕΡΤ, για λόγους που επίσης ξέρετε, δεν καρποφόρησαν. Υπάρχουν σοβαρότατες ελλείψεις που πρέπει άμεσα να καλυφθούν και δεν είναι δυνατόν όλο αυτό να βαραίνει μόνο τους εργαζομένους που, επαναλαμβάνω, κάνουν ό,τι μπορούν».

Και καταλήγει: «Αυτούς τους επτά μήνες προσπαθήσαμε το ακατόρθωτο με μεγάλο ρίσκο. Να εκπέμπει το Τρίτο σε μια “κανονικότητα” με βάση το υπάρχον έμψυχο δυναμικό του. Προσπαθήσαμε σκληρά. Δουλέψαμε σκληρά. Αξιοποιήσαμε το αρχείο, ανοίξαμε ξανά τα studio της ΕΡΑ στο κοινό, δοκιμάσαμε νέες παρουσίες. Και τόσα ακόμα…

Ηταν η μόνη μας επιλογή όμως για να μην κλείσει το πρόγραμμα. Κάποιοι μας έκριναν άδικα. Μίλησα και μιλώ με όλους τους ακροατές και ακροάτριές μας που είχαν την καλοσύνη να μας στείλουν μηνύματα ανησυχώντας για την πορεία και το μέλλον του προγράμματος, εξηγώντας. Προκαλώ τον οιονδήποτε να πει το αντίθετο. Κρίνω πλέον ότι οι εξηγήσεις εκ μέρους μου είναι αρκετές. Και πιστέψτε με, θεωρώ άδικο να χρεωνόμαστε όλοι οι συνεργάτες την αδυναμία της εταιρείας να προχωρήσει το ιστορικό Τρίτο σε μια κανονική ροή».

Δημήτρης Κανελλόπουλος

http://www.efsyn.gr/arthro/trito-programma-se-adiexodo

Πραγματικότητα και φαντασία στα δημοτικά τραγούδια

ΑΡΘΡΟ 

Σε μια τόσο περιγραφική ποίηση όσο είναι η δημοτική, η πραγματικότητα σε όλες τις εκφάνσεις της είναι δεδομένο ότι κατέχει τον σημαντικότερο ρόλο. Και όταν μιλάμε για πραγματικότητα δεν εννοούμε την συμβολική, ή την ιμπρεσσιονιστική, ή την οποιαδήποτε άλλη, εννοούμε την «διά γυμνού οφθαλμού» ορατή, αυτή που συμβαίνει ή που μπορεί να συμβαίνει κάθε μέρα, μπροστά σε όλους.

Ο δημοτικός ποιητής μιλάει και τραγουδάει για αυτά που βλέπει: την φύση που τον περιβάλλει και τις εναλλαγές της, τα γεγονότα που συμβαίνουν, κοινωνικά, πολεμικά, θρησκευτικά και άλλα, τους ανθρώπους και τις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ τους, τις ανάγκες τους. Παρατηρεί ό,τι τον περιβάλλει και διηγείται μια ιστορία, δίνοντας έμφαση σχεδόν αποκλειστικά στα γεγονότα. Από εκεί και πέρα, η συναισθηματική φόρτιση είναι το προϊόν που μπορεί ή όχι να προκύψει στο τέλος. Και επειδή αυτό που έχει πρωταρχική σημασία είναι τα συναισθήματα που θα βιώσει το κοινό, τα συναισθήματα του ήρωα περνάνε μοιραία στο περιθώριο. Δεν αγνοούνται όμως, καθόλου. Η ιδιαιτερότητα της δημοτικής ποίησης έγκειται στην ισορροπία που επιτυγχάνεται ανάμεσα στο ίδιο το τραγούδι ως λογοτεχνικό προϊόν, την ιστορία και την επίδρασή του και το κοινό του, τον αποδέκτη, δηλαδή, του μηνύματος. 

Τα συναισθήματα των ηρώων λοιπόν ακόμα και όταν δεν αναφέρονται ξεκάθαρα, δεν απαλείφονται, το αντίθετο μάλιστα: αποκαλύπτονται με έμμεσο τρόπο, μέσα από τις πράξεις που συντελούνται και που αφηγείται ο ποιητής. Τα κλέφτικα, τα ακριτικά (και δεν αναφέρομαι στα πλέον γνωστά όπως αυτά του Διγενή αλλά περισσότερο σε εκείνα που έχουν ακριτικούς ήρωες όπως ο Πορφύρης και ο Κωνσταντίνος), κάποιες παραλογές όπως «Του νεκρού αδερφού» και ιδιαίτερα τα μοιρολόγια, είναι καθρέφτες συγκινησιακής φόρτισης. Σε κανένα μοιρολόγι παρόλα αυτά δεν συναντάμε εκφράσεις του τύπου «πονάω», «υποφέρω», «είμαι δυστυχισμένος», αντίθετα έχουμε «πού βρίσκεσαι τώρα», «τί κάνεις εκεί που είσαι», «τί βλέπεις», «να έρθω να σε βρω να σου φέρω αυτό ή εκείνο», «θα μιλήσω στον Χάρο/στον Θεό/στον Αρχάγγελο», «θα φτιάξω γέφυρα να έρθω»[1]. Το συναίσθημα της απώλειας, καταλυτικό και βίαιο όσο λίγα, μετουσιώνεται σε πραγματικό, σχεδόν χειροπιαστό δεδομένο μέσω της πράξης. Ο άνθρωπος στα δημοτικά τραγούδια δεν μένει ακίνητος μπροστα στο θέαμα της όποιας πραγματικότητας αλλά παίρνει άμεσα θέση απέναντι του και το ερώτημα είναι πάντα το ίδιο: τι συνέβη, τι θα κάνουμε, πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα ως μονάδα αλλά κυρίως ως κοινότητα. 

Η δημοτική ποίηση παράγει συγκίνηση όχι επειδή ξεδιπλώνει συναισθήματα στο ακροατήριο σαν μασημένη τροφή, αλλά επειδή εκθέτει τις συνθήκες και τις καταστάσεις εκείνες που τα παράγουν στο κάθε άτομο ξεχωριστά. Όταν το άτομο αναγνωρίζει τον εαυτό του σε μια ιστορία, τότε αισθάνεται ό,τι και ο ήρωας που τη βιώνει στο τραγούδι. Τα συναισθήματα λοιπόν προκαλούνται, κάθε φορά και από την αρχή, δεν προσφέρονται. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός ότι στα δημοτικά τραγούδια στο σύνολό τους δεν υπάρχει μεμψιμοιρία: οι λέξεις είναι πράξεις, τόσο ο λαϊκός ποιητής όσο και το κοινό του ταυτίζονται μεν με το συγκινησιακό φορτίο αλλά το πραγματικό ζητούμενο είναι οι πράξεις που θα επακολουθήσουν. Από κάθε άποψη το δημοτικό τραγούδι είναι μια ποίηση της δράσης. 

Μάτια μου, σ’επεθύμησα θέλω να σ’ανταμώσω.

- Εσύ σαν μ’επεθύμησες, θέλεις να μ’ανταμώσεις,

μένα ο Χάρος με πουλάει, έβγα κι αγόρασέ με.

- Σαν τι γυρεύει, μάτια μου, να βγω να σ’αγοράσω;

- Γυρεύει χίλια φίρφιρα και δύο κασέλες μόσκο,

Τον ήλιο τον ατήρητο να του τον κατεβάσω.

- Τα φίρφιρα θα δανειστώ, το μόσκο θα ντον πάρω,

Τον ήλιο τον ατήρητο, πώς να ντον κατεβάσω;[2]

Καστρί Κυνουρίας. Λαογραφία Γ’, 490.6

Κρις Λιβανίου

[1] Παραφράζω εδώ, δεν πρόκειται για συγκεκριμένους στίχους, μόνο για παραδείγματα σε εννοιολογικό επίπεδο.
[2] Guy Saunier, Ελληνικά δημοτικά τραγούδια. Τα μοιρολόγια.εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 1999, σελ. 202.

__________________

http://stigmalogou.blogspot.gr/2015/11/blog-post_4.html

EΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ: Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του συγγραφέα και δημοσιογράφου Γιώργου Λεκάκη

EΡΜΗΣ Ο ΛΟΓΙΟΣ: Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του συγγραφέα και δημοσι...:



ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

«Μουσικής Μύηση»

του Γιώργου Λεκάκη

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του
συγγραφέα και δημοσιογράφου Γιώργου Λεκάκη (www.lekakis.com) με τον τίτλο «Μουσικής
Μύηση». Ο τίτλος και μόνο μας δίνει τον λόγο για τον οποίο γράφηκε αυτό
το βιβλίο, αφού κάνει το εύγλωττο λογοπαίγνιο μεταξύ των ομορρίζων λέξεων
«μουσική» και «μύηση» - αμφότερες ξεκινούν από την ρίζα μυ-, την κατ’ εξοχήν
ρίζα που δίνει λέξεις σχετικές με την κίνηση…

Στο 230 σελίδων βιβλίο του Γιώργου
Λεκάκη «Μουσικής Μύηση», που κυκλοφόρησε από την «MadMelody», διαβάζουμε θέματα σχετικά με την
μουσική και την μουσική παιδεία, κυρίως σχετιζόμενα με τις απαρχές της
μουσικής, στην αρχαία Ελλάδα, τις δυνατότητές της, την ευεργετική και ιαματική
της δύναμη, την επιρροή της στον ανθρώπινο εγκέφαλο, το νερό, την γεύση των
φαγητών και των προϊόντων, κ.ά. με τα οποία δεν καταγίνονται τα περισσότερα
βιβλία μουσικής.

Την μουσική ονόμασε… Μουσική ένας
αρχαίος Έλληνας σοφός! Έκτοτε όλες οι χώρες του κόσμου με αυτήν την λέξη
γνωρίζουν αυτήν την τέχνη! Η κιθάρα εφευρέθηκε και πρωτοπαίχθηκε στον
Κιθαιρώνα, απ’ τον οποίο ονοματίσθηκε κιόλας! Ποιος ήταν ο πρώτος λυράρης του
κόσμου; Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν μουσική που ηρεμούσε, που προκαλούσε ανώδυνους
τοκετούς, που επηρέαζε τα αμπέλια και έδιναν καλύτερο κρασί, κλπ. Σ’ αυτά και
σε πολλά άλλα απαντά το βιβλίο.

Έτσι ανάμεσα στα κεφάλαιά του
διαβάζουμε τίτλους και θέματα όπως «Μύρια τα μύχια: Εισαγωγή στην μύηση
– Η μουσική κινεί», «Τι
έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί για την μουσική», «Ας μιλήσουμε για τον ήχο»,
«Στα βάθη της μουσικής», «Ο Λάσος απ’ την Ερμιόνη -
ένας των 7 σοφών της αρχαιότητος - είναι ο ευρετής του όρου «μουσική!», «Η
κιθάρα ονομάσθηκε έτσι γιατί πρωτοήχησε στον Κιθαιρώνα της Βοιωτίας! Ο
Αμφίων, ο πρώτος λυράρης! Έπαιζε
λύρα και οι πέτρες συναρμολογούσαν
από μόνες τους τα τείχη των Θηβών! Η μουσική κινεί! Και αυξάνει την
παραγωγικότητα!», «Τα Δήλια, η… “Eurovision” της αρχαιότητος,
αφού κάθε χρόνο, κατά τα Δήλια, που
γίνονταν Μάιο, συνέρρεαν στην Δήλο νέοι και νέες απ’ όλον τον κόσμο, για να
τραγουδήσουν ύμνους στον Απόλλωνα. Πόλεις
έπεμπαν μουσικά συγκροτήματα και χορωδίες.
Την γιορτή παρακολουθούσαν άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Τραγουδούσαν και χόρευαν οι Δηλιάδες Νύμφες», «Μαρσύας: Μουσικός, που το έπαιξε “φίρμα”
στον Απόλλωνα… Εφηύρε τον δίαυλο! Απ’
το αίμα του γεννήθηκαν οι Σάτυροι», «Άπτερα:
Πώς η ήττα σε έναν διαγωνισμό
μουσικής, σου “κόβει τα φτερά”», «Κλονάς: Ο ευρετής επτά αυλωδικών νόμων!!!», «Τέττιγες:
Η… λαογραφία των εντόμων, που
κάποτε ήταν ο πλέον φιλόμουσος λαός της γης», «Τι λόγο ύπαρξης είχε η
αρχαία Επτάηχος Στοά στην Ολυμπία; Ο επαναλαμβανόμενος ήχος ηρεμεί και
επαναπρογραμματίζει τον εγκέφαλο. Απόκρυφη γνώση των ιερατείων», «Η μαία Ιστορίδα πετύχαινε ανώδυνους
τοκετούς με μουσική και τραγούδια. Μέθοδος γνωστή από τα αρχαία χρόνια»,
«Νανούρισμα,
το κατ’ εξοχήν ηρεμιστικό (τραγούδι)»,
«Aιώρα: Το αρχαίο τραγούδι των
κοριτσιών. Από την αλήτιδα στα τραγούδια της κούνιας. Γιατί οι αρχαίοι
έβαζαν κοπέλλες και τραγουδούσαν στα αμπέλια για καλό κρασί», «Η μουσική επηρεάζει το νερό. Το νερό γίνεται καλύτερο όταν ακούει
καλύτερη μουσική», «Ο ήχος επηρεάζει
την γεύση!», «Η μουσική του δάσους - Πτηνών ώρες και συμβολισμοί.
Οι ώρες που τραγουδούν τα πουλιά, μας δείχνουν τον δρόμο της τέλειας
χαλάρωσης δια της μουσικής», «Τι μουσική άκουγε ο Άη Βασίλης; Εισαγωγή-μύηση στην μουσική
της Καππαδοκίας», κ.ά.

Το βιβλίο κλείνει με 12 σελίδες σχετική ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ!

Το βιβλίο προλογίζει ο κ. Βασίλης Πυλαρινός, ιδιοκτήτης
της Mad Melody.

Το βιβλίο μπορείτε να το
βρείτε στην «Mad Melody», www.madmelody.gr

στην Αθήνα (Τριανταφυλλοπούλου
21, ΤΚ 10443 Σεπόλια, τηλ.210-81.04.036-7, τηλ/πο 81.04.884)

και στην Θεσσαλονίκη (βιβλιοπωλείον «Αριστοτέλειον», Ερμού 61, τηλ. 2310-282.782).

Ποίηση - Κωνσταντίνος Γκερμπεσιώτης

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο με τίτλο ''Ο Χαλασμένος χρόνος'' του Κωνσταντίνου Γκερμπεσιώτη , από τις εκδόσεις ''ΥΦΟΣ'' http://yfos-texnes.blogspot.gr/