~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Alternative Festival of Solidarity & Collaborative Economy Κοινότητα
Δευτέρα 13 Απριλίου 2015
Κυριακή 5 Απριλίου 2015
Charles Bukowski - Ηλίας Πετρόπουλος
«Όποιον και να ρωτήσετε, θα σας πει ότι δεν είμαι και πολύ καλός άνθρωπος. Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η λέξη. Πάντα συμπαθούσα τους παλιανθρώπους, τους παράνομους και τα ρεμάλια... Δε τα γουστάρω εκείνα τα καλοξυρισμένα αγοράκια, με τη γραβάτα και την καλή δουλειά. Μου αρέσουν οι απελπισμένοι άνθρωποι, οι άνθρωποι με τα σπασμένα δόντια, τα σπασμένα μυαλά και τους σπασμένους τρόπους. Αυτοί με ενδιαφέρουν. Είναι γεμάτοι εκπλήξεις και εκρήξεις. Για μένα οι έκφυλοι έχουν περισσότερο ενδιαφέρον από τους αγίους. Οι αλήτες με ξεκουράζουν, γιατί και ‘γω αλήτης είμαι. Δε γουστάρω τους νόμους, τη θρησκεία, την ηθική και τους κανόνες. Δε γουστάρω να με φορμάρει η κοινωνία στα μέτρα της...»
«Αγαπώ τα τσογλάνια και τους χασίκλες, τους κλέφτες, τις πουτάνες, τους ρεμπέτες και τους πούστηδες γιατί μάχονται κάθε μορφή εξουσίας. Και τους αγαπώ πιο πολύ γιατί τα καταφέρνουν και επιζούν κόντρα στην αστυνομία, κόντρα στον ποινικό νόμο, κόντρα στην απαίσια ηθική των μικροαστών, κόντρα στον φλογερό εαυτό τους».
Δύο άνθρωποι που έζησαν στο περιθώριο, επειδή το θέλησαν, καθώς μέσα στον υπόκοσμο και στη λεγόμενη -από τους μικροαστούς- υποκουλτούρα του, βρήκαν τους αληθινούς ανθρώπους. Αυτούς που ζουν με τα καθημερινά προβλήματα, τα πάθη τους, τις ανθρώπινες ατέλειες, αυτούς που δεν φοράνε προσωπεία και δεν υποκρίνονται, αυτούς που τελικά είναι οι μόνοι ελεύθεροι σε μια θλιβερά δήθεν κοινωνία.
Σημείωση: Ο Ηλίας Πετρόπουλος όταν ρωτήθηκε γιατί δεν επιστρέφει στην Ελλάδα (ζούσε στο Παρίσι) είπε όντας απογοητευμένος από την χώρα του:
" Βεβαίως τυγχάνω υποχρεωτικώς Έλλην, αλλά η χώρα μου με κουρελιάζει. Και είπα στη γυναίκα μου: -όταν ψοφήσω, εδώ, στο Παρίσι, να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο και να ρίξεις τις στάχτες μου στον υπόνομο. Τέτοια είναι η διαθήκη μου".
Αξίζει να δει κανείς το ντοκυμαντέρ: " Ένας κόσμος υπόγειος"
ΑΝΤΙΛΑΛΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ, 1936, ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ
ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη. Ζεϊμπέκικο. Ηχογραφήθηκε το 1936. Είναι βασισμένο σε παραδοσιακή μικρασιάτικη μελωδία πάνω στην οποία έχουν γραφτεί και άλλα τραγούδια όπως π.χ. το επίσης παραδοσιακό "ΤΑ ΟΥΛΑ ΣΟΥ" και του Ιάκωβου Μοντανάρη "ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΑ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ". Σύμφωνα με τον Τάσο Σχορέλη (ΡΕΜΠΕΤΙΚΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ, τ. α΄) στα πάλκα της εποχής πριν το 1934 τραγουδιόταν το εξής τετράστιχο, μέρος του οποίου μπήκε στο τραγούδι αυτό : "Το σκότος και η φλακή/θέλουν μεγάλο λακριντί/Στ' Ανάπλι και στην Αίγινα/βρε ισοβίτης έγινα"
ΕΦΟΥΜΑΡΑΜ' ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ, 1932, Μ. ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ
ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Το πρώτο τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη στη δισκογραφία. Ηχογραφήθηκε το 1932. Ζεϊμπέκικο. Τραγουδάει ο ίδιος. Ορχήστρα με μπουζούκι, κιθάρα και τζουρά. ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ.
MARKOS VAMVAKARIS, EFOYMERNAME ENA VRADY
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014
Σπάνιος πίνακας του Βαν Γκογκ “έπιασε” τα 61,8 εκ. σε δημοπρασία
ΤΕΧΝΗ
Η τιμή πώλησης είχε εκτιμηθεί μόλις στα 10 εκ. δολάρια. Ο διάσημος ζωγράφος δημιούργησε τον πίνακα λίγες εβδομάδες πριν το θάνατό του.
Ένας σπάνιος πίνακας του Βίνσεντ Βαν Γκογκ πωλήθηκε από τον οίκο δημοπρασιών Sotheby’s στη Νέα Υόρκη στην τιμή των 61.800.000 δολαρίων.
Ο σπάνιος πίνακας δημιουργήθηκε το 1890, λίγες εβδομάδες πριν το θάνατο του μεγάλου ζωγράφου. Ονομάζεται “Still Life, Vases with Daises and Poppies” και ξεπέρασε την αρχική εκτιμώμενη τιμή πώλησης κατά 10 εκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με την independent.co.uk, ο Κόνγκερ Γκούντγιαρ, ένας από τους ιδρυτές του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης, τον απέκτησε το 1928 και ο τελευταίος του κάτοχος τον αγόρασε περίπου το 1990.
Ο πίνακας πλέον ανήκει σε έναν ιδιώτη από την Ασία, επιβεβαίωσε ο οίκος δημοπρασιών Sotheby’s.
Πηγή: enikos.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)